चराको व्याकरण

- पेशल आचार्य

फेरि उडे चराहरू
अलिकति मनका बारीबाट
अलिकति वनका पारिबाट
चुच्चामा  चेपेका छन्
रतिरागका समासहरू
पखेँटामा बेरेका छन्
सृष्टि सत्सङ्गका प्रत्ययहरू
विचरा चराको जीवन त
धातुझैँ रहेछ
सृष्टिको व्युत्पन्न रूपि चित्रमा
कहिले प्रकृति भएर
प्रेमको कृदन्त बर्साउँछन्
कहिले प्रत्यय बनेर
मायाको तद्धितान्त पर्खाउँछन्,
चराका व्याकरणहरू
विद्वान्झैँ वादविवादमा
ओर्लिएका छैनन्
बरू हतारो छ
तिनीहरूलाई
क्रीडाकेलीमा रमाउँदै
फुल पार्ने
ओथारो बस्ने
र बच्चा काढ्ने ,
बस् त्यसपछि
जीवन मिठो गद्यको अनुच्छेदझैँ
सललअ बगोस् ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस्

*